تجارت خودی و مکاشفه اطلاعات با معرفی بازارهای آتی

ما یک الگوی نظری با تجارت آگاهانه ایجاد می کنیم که در آن هر دو آینده سهام سهام و سهام اساسی آن در بازار معامله می شود. با معرفی آینده ، این مقاله نشان می دهد که موقعیت آگاهانه آگاهانه از آینده معمولاً او را به تجارت تهاجمی تر در بورس سهام در روز انقضا انگیزه می دهد. این مسئله همچنین مشکل انتخاب نامطلوب را بدتر می کند و باعث می شود بازار سهام کمتر مایع شود. علاوه بر این ، افزایش معاملات آگاهانه ، افشاگری اطلاعات را تسریع می کند و کارایی بازار را در تاریخ انقضا بهبود می بخشد. سرانجام ، نتایج ما نشان می دهد که دستکاری قیمت می تواند یکی از عواملی باشد که هنگام ورود آینده به بازار ، بر نقدینگی بازار و کارایی بازار تأثیر می گذارد.

معرفی

کشف قیمت یکی از مهمترین کارکردهای مشتقات مالی مانند آینده است. نظریه مالی سنتی استدلال می کند که بازارهای آتی مکان هایی را برای سرمایه گذاران فراهم می کند تا دارایی را خریداری یا بفروشند که در آینده تحویل داده می شود ، بنابراین قیمت های آتی معمولاً منعکس کننده ارزش های اساسی اوراق بهادار و بهبود کارآیی بازار است. از طرف دیگر ، معرفی مشتقات مالی همچنین فرصت های دیگری را برای گمانه زنی های استراتژیک یا دستکاری ایجاد می کند. رفتارهای دستکاری معمولاً محیط اطلاعات را مختل کرده و عملکرد کشف قیمت بازارها را تضعیف می کند. به دلیل پیچیدگی استراتژی های معاملاتی در بازارهای مشتقات ، تأثیر معرفی مشتقات بر کارآیی بازار قابل بحث است.

در این مقاله به صورت تئوری تأثیر معرفی آینده در استراتژی معاملاتی معامله گر آگاه و قیمت و قیمت های آینده پویا بررسی شده است. ما مدلی را در نظر می گیریم که در آن یک معامله گر با اطلاعات خصوصی همزمان امنیت خطرناک و آینده مربوط به آن را معامله می کند و در مورد ویژگی های تعادل بحث می کند. در مقایسه با تحقیقات گذشته که بر عملکرد محافظت از آینده یا حاشیه پایین برای گمانه زنی متمرکز است ، این مطالعه متفاوت است زیرا تنظیمات چند بازار ما توجه می کند که چگونه یک معامله گر آگاه بهینه از اطلاعات خصوصی در دو بازار بهره برداری می کند ، و علاوه بر این، چگونه اطلاعات به بازارها نشان می دهد.

سهم اصلی این مقاله دو جانبه است. ابتدا، ما مطالعه می کنیم که چگونه یک معامله گر آگاه به طور بهینه از اطلاعات خود برای سود بردن از اقتصاد دارای سهام و بازارهای آتی متناظر آن بهره برداری می کند. تحقیقات قبلی، مانند Stoll and Whaley، 1987، Stoll and Whaley، 1991، نشان می دهد که قیمت معاملات آتی و سهام زیربنایی آن در تاریخ انقضای معاملات آتی به طور غیرعادی حرکت می کنند، زیرا بسیاری از آربیترترها دارایی های خود را در آن زمان نقد می کنند. Karolyi (1996)، Stoll and Whaley (1997) و Hsieh (2009) نیز شواهدی را ارائه می دهند که نشان می دهد بازارهای نقدی با حجم غیرعادی بزرگ و نوسان قیمت بالا در زمان بلافاصله قبل از تاریخ انقضای مشتقات مرتبط هستند. بسیاری از آنها نتایج را به معاملات بی رویه سرمایه گذاران در موقعیت های آربیتراژ خود نسبت می دهند. با کمال تعجب، تنها تعداد کمی از مقالات این موضوع را از منظر دستکاری مورد بحث قرار می دهند، اگرچه "علامت گذاری بسته (باز)" یک تکنیک رایج برای سرمایه گذاران مشتقات در عمل است. بنابراین، مطالعه ما تلاش می کند تا این پدیده، به اصطلاح اثر روز انقضا را در رویکرد دستکاری قیمت مورد بحث قرار دهد.

سهم دوم مطالعه ما بررسی تأثیر دستکاری آگاهانه در محیط ما بر افشای اطلاعات و کارایی بازار است. با وجود عدم توافق، چندین شواهد تجربی تأثیر معاملات آتی را بر کارایی بازار و انتقال اطلاعات مورد مطالعه قرار می دهند. کاکس (1976)، بروسن (1991) و مرتون (1995) ادعا می کنند که معرفی مشتقات می تواند کارایی بازار را بهبود بخشد زیرا مشتقات فرصت هایی را برای به اشتراک گذاری ریسک با هزینه های کمتر فراهم می کند. دباسیش (2009) شواهد تجربی ارائه می دهد که نشان می دهد معرفی شاخص های آتی هند منجر به بازار نقدی کمتر کارآمد می شود. با این حال، هیچ یک از این مقالات به بررسی رفتار دستکاری کنندگان و تأثیر آنها بر محیط اطلاعاتی نمی پردازد. همانطور که می دانیم، دستکاری بازار، افشای اطلاعات را مختل می کند و کارایی بازار را بدتر می کند. در نتیجه، مقاله ما سعی می کند پاسخ دهد که آیا معرفی معاملات آتی می تواند کارایی را حتی در ظاهر دستکاری بهبود بخشد یا خیر.

بر اساس چارچوب کایل (1985) و چوودری و ناندا (1991) ، ما یک اقتصاد دو بازار دو دوره با یک معامله گر آگاهانه استراتژیک انحصاری ، بسیاری از معامله گران نویز و یک سازنده بازار بی طرف و بی طرف رقابتی می سازیم. تعادل خطی منحصر به فرد را می توان یافت و استراتژی تجاری بهینه معامله گر آگاه مورد بحث قرار می گیرد. در تنظیمات ما ، در تاریخ انقضا ، معامله گر آگاه با تهاجمی تر در بازار نقطه معامله می کند و اطلاعات بیشتری را نسبت به مدل امنیتی واحد نشان می دهد. نتیجه از وجود اثر روز انقضا در یک رویکرد نظری پشتیبانی می کند و دلالت بر این دارد که معرفی آینده باعث افزایش کارایی بازار می شود. 2 از طرف دیگر ، نتایج ما همچنین نشان می دهد که معرفی آینده ممکن است کارایی بازار را قبل از روز انقضا بدتر کند. در برخی شرایط ، معاملات آتی می تواند معامله گران نقدینگی اختیاری را که در ابتدا در بازارهای نقطه ای تجارت می کنند ، جذب کند. این امر منجر به یک بازار نقطه ای غیرقانونی می شود و معامله گران آگاه با تهاجمی کمتر تجارت می کنند. بنابراین ، سرعت مکاشفه اطلاعات کاهش می یابد و راندمان بازار بدتر می شود.

این مطالعه اثر روز انقضا را در رویکرد از گمانه زنی های آگاهانه و دستکاری قیمت توضیح می دهد. به طور شهودی ، پس از موقعیت در بازارهای آینده ، معامله گر آگاه تر تجارت می کند و قیمت سهام را دستکاری می کند تا به سرعت حرکت کند زیرا این باعث افزایش سود در بازارهای آینده می شود. مدل ما از نظر تئوری توضیح می دهد که شدت معاملات تهاجمی معامله گران آگاه در دارایی اساسی می تواند به دلیل داشتن موقعیت عالی در قراردادهای آتی باشد.

به منظور نشان دادن پیشینه این مطالعه و شناسایی چگونگی مشارکت در آن ، ما به طور خلاصه در مورد تحقیقات قبلی که قبل از معرفی ساخت مدل ما ، تأثیر مشتقات در بازار نقطه را بررسی می کند ، بحث می کنیم.

تحقیقات نظری قبلی در مورد تأثیر معرفی مشتقات بر محیط اطلاعات اقتصاد بحث می کند. بیشتر آنها بر موضوعات مربوط به نقدینگی بازار ، نوسانات قیمت و سایر خصوصیات مهم تأکید می کنند. یک جریان از این مطالعات بر بحث در مورد تصمیم سرمایه گذاری شرکت کنندگان در بازار متمرکز است. Kumar and Seppi (1992) مدلی را با حضور قرارداد آتی های تعیین شده پول نقد ایجاد می کنند و نشان می دهند که سرمایه گذارانی که دارای موقعیت های آینده های نقدی هستند می توانند با "مشت زدن به قیمت تسویه حساب" ارزش این موقعیت ها را افزایش دهند. 3 Subramanyam (1991) اثرات معرفی آینده شاخص را نشان می دهد و در مورد رابطه قیمت بین سبد و نمونه کارها اساسی آن بحث می کند. نویسنده نتیجه گرفت که این ساختار بازار به معامله گران نقدینگی اجازه می دهد تا معاملات خود را با کارآیی بیشتری تحقق بخشند زیرا ضرر و زیان آنها به معامله گران آگاه معمولاً در سبدهای پایین تر از اوراق بهادار فردی است. یعنی هزینه های انتخاب نامطلوب در این بازارها کمتر است. این همچنین نقدینگی و محبوبیت عظیم بازارها را برای آینده شاخص سهام توضیح می دهد.

جریان دیگری از این تحقیق بر قیمت گذاری مشتقات متمرکز است. Detemple و Selden (1993) نشان می دهند که اگر بازار ناقص باشد ، قیمت گزینه ها را نمی توان با داوری تعیین کرد زیرا گزینه ها و دارایی های اساسی در تعامل هستند. در عوض ، با یک رویکرد تعادل ، آنها نتیجه می گیرند که قیمت گزینه و دارایی اساسی آن باید همزمان تصمیم گرفته شود. برای بحث در مورد نقش گزینه ها هنگامی که اطلاعات بین معامله گران نامتقارن است ، Back (1993) دریافت که حتی اگر گزینه اضافی باشد ، قیمت آن با داوری غیرممکن است زیرا باعث می شود نوسانات دارایی تصادفی شود.

سایر مقالات نظری که تعامل بین چندین اوراق بهادار مرتبط را مورد بحث قرار می دهند عبارتند از: بوشان (1991)، کونی و استاتون (1991)، کومار و سپی (1994) و کابال و کریشنان (1994). اکثر این مقالات نظری به بررسی چگونگی انتخاب سبد سهام شرکت کنندگان در بازار و قیمت دارایی ها با معرفی دارایی های مشتقه می پردازند. با این حال، تا جایی که ما می دانیم، مقالات کمی بر محتوای اطلاعات مشتقات تمرکز دارند. اگرچه یافته های بک (1993) نشان می دهد که معرفی مشتقات می تواند اطلاعات موجود را منتقل کند و روند قیمت را تغییر دهد، اما نحوه آشکار شدن اطلاعات در بحث های او نادیده گرفته می شود. کاکس (1976) پیشنهاد می کند که هزینه های پایین معاملات آتی می تواند سرمایه گذاران را برای سرمایه گذاری در معاملات آتی جذب کند و باعث اطلاعات بیشتر قیمت آتی شود. در نتیجه، معرفی معاملات آتی، انتقال اطلاعات را تسریع کرده و کارایی بازار را بهبود می بخشد. این یافته توسط مرتون (1995) تأیید شده است. Fremault (1991) یک مدل انتظار منطقی را برای بحث در مورد تأثیر معاملات آتی بر قیمت های لحظه ای و نوسانات قیمت ایجاد می کند و نشان می دهد که اطلاعات به دلیل آربیتراژ شاخص در سراسر بازارهای نقدی و آتی منتقل می شود. هر دو کاکس (1976) و مرتون (1995) فقط تابع پوشش را برای معاملات آتی در نظر می گیرند، در حالی که Fremault (1991) مطالعه را برای بحث در مورد استراتژی معاملاتی آربیتراژ محدود می کند. با این حال، در اقتصاد واقعی، معاملات آتی نیز ابزار معاملاتی مهمی برای سفته بازان و دستکاری کنندگان هستند. بنابراین، این مطالعه علاوه بر بحث در مورد اینکه چگونه قیمت های آتی اطلاعاتی را در مورد قیمت گذاری دارایی پایه ارائه می کنند، تاثیر معاملات آتی بر افشای اطلاعات و کارایی بازار را از منظری با دستکاری و سفته بازی بررسی می کند.

ادامه این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. بخش 2 یک مدل بین زمانی را توصیف می کند که در آن یک سهام و معاملات آتی مربوط به آن به طور همزمان در یک اقتصاد با اطلاعات نامتقارن معامله می شوند. تجزیه و تحلیل عددی مدل و برخی ویژگی های مرتبط، از جمله استراتژی معاملات، افشای اطلاعات و کارایی بازار، در بخش 3 مورد بحث قرار گرفته اند. بخش 4 نتیجه گیری می کند.

قطعات بخش

مدل

ما یک مدل دو دوره با یک امنیت و معاملات مربوط به معاملات آتی آن را در بازار در نظر می گیریم. برای راحتی در معرض ، امنیت یک سهام است. دو نوع معامله گر وجود دارد: یک معامله گر آگاه انحصار و بسیاری از معامله گران سر و صدا. معامله گر آگاه تلاش می کند تا سود مورد انتظار خود را بر اساس اطلاعات خصوصی که ارزش واقعی سهام را کاملاً مشخص می کند ، به حداکثر برساند. از طرف دیگر ، معامله گران سر و صدا به دلایل اگزوژن از این دست به طور تصادفی تجارت می کنند

تجزیه و تحلیل عددی تعادل دوره اول

در این بخش چند نمونه ارائه شده و راه حل عددی Eq را حل می کند.(14) با استفاده از روش نیوت ن-رافسون. برای بررسی تأثیر معرفی آینده در بهره وری بازار نقطه ، ما دو سناریو را برای بحث های بیشتر انتخاب می کنیم. در سناریوی اول ، مواردی را در نظر می گیریم که بازار آتی می تواند سرمایه گذاران جدیدی را به خود جلب کند. در این موارد ، معرفی معاملات آتی میزان تجارت نقدینگی را تغییر نمی دهد. یعنی σ F 2 تغییر نمی کند. در سناریوی دوم ، ما

نتیجه گیری

ما مدلی با تجارت آگاهانه ایجاد کردیم که در آن هر دو آینده سهام و سهام زیربنایی آن در بازار معامله می شود. ما نشان می دهیم که وجود تعادل خطی در هر دوره. با معرفی آینده ، می فهمیم که هر دو اثر نقدینگی و اثر متقابل بازار کار می کنند و بر روند قیمت و همچنین افشاگری اطلاعات تأثیر می گذارند.

در روز انقضا آینده ، اگرچه فقط سهام در بازار معامله می شود ، تعادل بازار سهام خواهد بود