استراتژی معاملاتی بدون نسخه-این چیست؟(Backtest)

همه اوراق بهادار در مبادلات استاندارد تجارت نمی کنند. در حقیقت ، حتی همه سهام با مبادله استاندارد تجارت نمی کنند. برخی از تجارت در بازارهای بدون نسخه. نمی دانید یک بازار بدون نسخه چیست و تجارت بدون نسخه چگونه کار می کند؟

معاملات بدون نسخه (OTC) به معاملاتی اشاره دارد که مستقیماً بین دو طرف انجام می شود ، بدون نظارت بر مبادله. این نوع معاملات از طریق بازارهای الکترونیکی اداره می شود که توسط شبکه ای از سازندگان و فروشندگان بازار انجام می شود. بازارهای الکترونیکی که این نوع تجارت در آن صورت می گیرد ، به بازارهای بدون نسخه شناخته می شوند.

در این پست ، ما نگاهی به معاملات بدون نسخه می اندازیم. در پایان مقاله ، ما از این استراتژی استفاده می کنیم.

فهرست مطالب:

بازار بدون نسخه (OTC) چیست؟

یک بازار بدون نسخه یک بازار الکترونیکی است که در آن تجارت مستقیماً بین دو طرف انجام می شود ، بدون نظارت بر مبادله. این یک بازار غیرمتمرکز است که در آن شرکت کنندگان در بازار سهام ، کالاها ، ارزها یا سایر ابزارها را مستقیماً بین دو طرف و بدون مبادله مرکزی یا کارگزار تجارت می کنند. برخلاف بازارهای مبادله ای که مکان های فیزیکی دارند ، بازارهای OTC مکان فیزیکی ندارند و تجارت به صورت الکترونیکی انجام می شود.

طیف گسترده ای از اوراق بهادار مالی در بازارهای OTC معامله می شود و شامل ابزارهای مالی مانند سهام ، اوراق بهادار بدهی و مشتقات و همچنین کالاها می شود. به طور کلی ، سهام که در بازار OTC معامله می شوند ، معمولاً شرکت های کوچک هستند که نمی توانند الزامات لازم را در صرافی های رسمی ذکر کنند. با این حال ، برخی از سهام بزرگ ، به ویژه سهام خارجی از طریق معامله دریافت های سپرده گذاری آمریکایی (ADR) در بازارهای OTC نیز تجارت می کنند.

بر خلاف بازارهای مبادله ای که از یک سیستم بازار حراج استفاده می کنند ، در یک بازار OTC ، نمایندگی ها با نقل قول هایی که در آن آنها یک امنیت را خریداری و می فروشند ، به عنوان سازندگان بازار عمل می کنند و تجارت می تواند بین دو شرکت کننده انجام شود بدون اینکه دیگران از قیمت آگاه باشندکه در آن معامله به پایان رسید. به عنوان مثال ، بورس اوراق بهادار از تسهیل نقدینگی ، تأمین شفافیت و حفظ قیمت فعلی بازار بهره مند می شود.

در تجارت OTC ، قیمت لزوماً به طور عمومی فاش نمی شود. در حقیقت ، بازارهای OTC به طور کلی شفاف تر از مبادلات هستند و همچنین تحت مقررات کمتری قرار دارند. در نتیجه نحوه ساختار آنها ، نقدینگی در بازارهای OTC ممکن است با حق بیمه همراه باشد. اگرچه بازارهای OTC توسط سازمان تنظیم صنعت مالی (FINRA) تنظیم می شود ، این آیین نامه به اندازه مبادلات اصلی سختگیرانه نیست ، که باعث می شود بازار انعطاف پذیر تر شود بلکه با برخی خطرات جدی نیز وجود دارد.

یکی از مهمترین ریسک های طرف مقابل است که احتمال پیش فرض طرف مقابل قبل از تحقق یا انقضاء یک قرارداد است. همچنین ، با عدم شفافیت و نقدینگی ضعیف نسبت به مبادلات رسمی ، بازار OTC محل دستکاری در بازار و برخی معاملات سایه دار است. با توجه به طرح های انعطاف پذیر آنها ، وضعیت برای قراردادهای مشتق حتی بدتر است. طراحی پیچیده تر اوراق بهادار ، تعیین ارزش عادلانه آنها را سخت تر می کند ، بنابراین با خطر گمانه زنی های بیش از حد و وقایع غیر منتظره همراه است که می تواند به ثبات بازارها آسیب برساند. این اتفاقی بود که در سال 2007/2008 رخ داد که فقدان ناگهانی نقدینگی در اوراق بهادار تحت حمایت وام و سایر مشتقات مانند CDO و CMO ، که فقط در بازارهای OTC معامله می شدند ، منجر به یک بحران مالی جهانی شد. در نتیجه ، FINRA استفاده از خانه های پاکسازی را برای پردازش پس از تجارت معاملات OTC معرفی کرد.

تجارت بدون نسخه چگونه کار می کند؟

بازار OTC به عنوان کانال کار می کند که از طریق آن دو همتای می توانند تجارت خود را در خارج از مبادلات رسمی و بدون نظارت یک تنظیم کننده مبادله انجام دهند. بازار غیر متمرکز است و هیچ مکان فیزیکی ندارد. تمام معاملات به صورت الکترونیکی و مستقیم بین دو طرف معامله گر انجام می شود.

در ایالات متحده ، بازار بدون نسخه از طریق شبکه های سازندگان بازار اجرا می شود. شبکه های اصلی توسط گروه OTC Markets اداره می شوند و توسط سازمان تنظیم صنعت مالی (FINRA) تنظیم می شوند. این شبکه ها خدمات نقل قول را به نمایندگی های بازار شرکت کننده ارائه می دهند و معاملات می توانند توسط فروشندگان بصورت آنلاین یا حتی از طریق تلفن اجرا شوند.

بر خلاف تجارت در مبادلات رسمی ، معاملات بدون نسخه استاندارد نیستند-دامنه کمیت و کیفیت محصولات به وضوح تعریف شده و قیمت ها همیشه برای عموم منتشر نمی شوند. قراردادهای OTC دو طرفه است و هر یک از طرفین می توانند در مورد طرف مقابل خود با نگرانی از ریسک اعتباری روبرو شوند.

بازار فرابورس به شرکت هایی که در بورس های اصلی فهرست نشده اند اجازه می دهد تا با فروش سهام و سایر اوراق بهادار خود به آنها از طریق بورس، از مردم پول جمع کنند. این بازار پیش فرض برای برخی از اوراق بهادار، مانند اوراق قرضه شرکتی، و همچنین یک جایگزین مناسب برای شرکت هایی است که الزامات فهرست کردن سهام خود را در بورس های اصلی (تعداد مشخصی از سهامداران یا حجم معاملات ماهانه) برآورده نمی کنند یا حفظ نمی کنند.

برخی از شرکت هایی که نمی خواهند هزینه های فهرست را بپردازند یا مشمول الزامات گزارش دهی صرافی نیستند، ممکن است به انتخاب خود در بازار فرابورس باقی بمانند. در دنیای تجارت آنلاین امروزی، سرمایه گذار عادی ممکن است تفاوت بین خرید سهام در بازار فرابورس و خرید در بورس اصلی را نداند. از این گذشته، سهام OTC یک نماد منحصر به فرد اختصاص داده می شود و معمولاً برای معامله از طریق کارگزاران آنلاین عمده در دسترس است.

تفاوت بین بازارهای فرابورس و بورس اوراق بهادار

تفاوت اصلی در ماهیت غیرمتمرکز بازار فرابورس است. اما جدای از آن، تفاوت های دیگری نیز وجود دارد. یکی از آنها میزان اطلاعاتی است که شرکت ها در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند. شرکت های پذیرفته شده در بورس موظفند به طور منظم اطلاعات عملیات خود را از طریق گزارش های فصلی و سالانه، اخبار و پرونده های شرکت، و داده های معاملات بی درنگ در اختیار عموم سرمایه گذاران قرار دهند.

از سوی دیگر، شرکت های پذیرفته شده در فرابورس موظف به رعایت این قانون نیستند. به این ترتیب، اطلاعات کمتری در مورد سهام فرابورس وجود دارد. با شفافیت و مقررات کمتر، بازارهای فرابورس می توانند برای سرمایه گذاران ریسک بیشتری داشته باشند و گاه در معرض تقلب باشند. به عنوان مثال، سهام پنی در بازار خارج از بورس معامله می شود و به دلیل ریسک بالا و در معرض کلاهبرداری و زیان های بزرگ مشهور است. در نتیجه کمبود نقدینگی در سهام فرابورس، بازار مملو از طرح های پمپ و دامپ است.

با این وجود، بازار فرابورس همچنین محل بسیاری از رسیدهای سپرده گذاری آمریکایی (ADRs) است که به سرمایه گذاران امکان خرید سهام شرکت های خارجی را می دهد. این واقعیت که ADR ها در بازار فرابورس معامله می شوند، شرکت ها را برای مقاصد سرمایه گذاری ریسک پذیرتر نمی کند.

اندازه بازار فرابورس چقدر است؟

در ایالات متحده، بیش از 12000 اوراق بهادار در بازار فرابورس معامله می شود. اوراق بهادار فرابورس از طیف وسیعی از دارایی های مالی، از جمله سهام، صندوق های قابل معامله در بورس (ETF)، اوراق قرضه، کالاها و مشتقات به دست می آیند.

به طور معمول ، سهام هایی که از طریق پیشخوان معامله می شوند متعلق به شرکت های کوچک است که فاقد منابع لازم در صرافی های اصلی هستند. اما همچنین می توان تجارت سهام شرکت های بزرگ را در بازارهای OTC ، به ویژه شرکت های خارجی که به عنوان ADR تجارت می کنند ، تجارت کنند.

مشتقات یکی دیگر از کلاسهای مهم دارایی است که در بازار OTC تجارت می کند و اغلب در خطرات محافظت از آنها استفاده می شود. با توجه به انعطاف پذیری در کمیت و کیفیت کالاهای معامله شده در بازار OTC ، طرفین درگیر در معاملات می توانند مشخصات قراردادها را در یک معامله با نیازهای خود تنظیم کنند.

چگونه OTC برای بازار مالی مفید است

بازارهای OTC یک عنصر اساسی در امور مالی جهانی هستند ، زیرا به برخی از بازیکنان اجازه می دهد معاملات خود را به صورت خصوصی انجام دهند. این شرکت به شرکت های کوچک کمک می کند که در مبادلات رسمی تجارت کنند ، دسترسی به سرمایه را به دست می آورند و به همین ترتیب نقدینگی کلی را در بازارهای مالی افزایش می دهد.

علاوه بر این ، مشتقات OTC ویژگی های استثنایی را ارائه می دهند که به طرفین معامله گر اجازه می دهد تا قراردادهای خود را تنظیم کنند تا متناسب با قرار گرفتن در معرض خطر خود باشند.

آیا تجارت در بازارهای OTC خوب است؟

بازار OTC دارای سهام پنی است و این سهام OTC میانگین بازده منفی سالانه 24 ٪ است. در واقع ، بیش از 90 ٪ سهام پنی شکست می خورند ، و به همین دلیل است:

بازار OTC نیاز به گزارش دهی تر دارد ، بنابراین شفافیت کمتری با آن اوراق بهادار وجود دارد. با داشتن اطلاعات کمتری در مورد منابع مالی شرکت مرتبط ، ارزش گذاری سهام دشوار است. و از آنجا که سهام OTC قیمت سهم کم و نقدینگی کمی دارد ، برای گمانه زنی ها و نوسانات عظیم رسیده است. در حالی که این سهام می تواند دستاوردهای سریع و بزرگ را تجربه کند ، آنها نیز مستعد کلاهبرداری هستند ، مانند طرح های به اصطلاح "پمپ و زباله". Pump and Dump یک دستکاری در بازار است که در آن گروهی از مردم از سهام پنی برای تورم قیمت و جذب سرمایه گذاران بیشتر قبل از فروش آن و ارسال قیمت کاهش می یابند.

برخی از سهام موجود در بازار OTC ممکن است افزایش یابد تا در صرافی های اصلی ذکر شود ، اما این فقط در موارد نادر اتفاق می افتد. اما شانس این اتفاق کمتر از 1 ٪ است ، بنابراین چشم انداز سرمایه گذاری بلند مدت در سهام پنی OTC بسیار باریک است. بیشتر سهام OTC به سادگی از بالا و پایین سنبله می شود و بسیاری در نهایت شکست می خورند. کسانی که سهام OTC را تجارت می کنند این کار را به صورت کوتاه مدت انجام می دهند.

با این حال، سهام فرابورس و سایر اوراق بهادار فرابورس به راحتی برای معامله با بسیاری از کارگزاری های آنلاین در دسترس هستند، اما ممکن است مشمول کارمزدهای بالاتر یا محدودیت هایی باشند. برخی از کارگزاران معاملات اوراق بهادار فرابورس را در دوره باز و بسته شدن بازار سهام محدود می کنند، در حالی که برخی دیگر از سرمایه گذاران می خواهند که سفارش های محدودی را انجام دهند - که قیمت دقیق اجرای معامله را نشان می دهد. با توجه به ریسک بسیار سوداگرانه و بالاتری که در اوراق بهادار فرابورس وجود دارد، مهم است که فقط مقداری از پول را سرمایه گذاری کنید که می توانید از دست بدهید.

مانند هر تصمیم سرمایه گذاری، مهم است که قبل از معامله، جوانب مثبت و منفی را به طور کامل در نظر بگیرید. اگر باید معامله کنید، اطمینان حاصل کنید که تا حد امکان در مورد سهام و شرکت ها تحقیق کرده اید و اطلاعات موجود را به طور کامل بررسی می کنید. اما بیشتر معاملات کوتاه مدت مبتنی بر تحلیل تکنیکال است.

آیا کریپتو یک بازار خارج از بورس است؟

نه دقیقا. در حالی که ارزهای رمزنگاری شده راهی را برای تبادل ارزش همتا به همتا از طریق یک شبکه غیرمتمرکز ارائه می دهند، تجارت ارزهای دیجیتال به عنوان یک طبقه دارایی درست مانند هر دارایی دیگری است می تواند در صرافی یا خارج از بورس باشد.

بیشتر معاملات کریپتو در صرافی ها انجام می شود و جزئیات تراکنش در دفترچه سفارش صرافی عمومی است. نمونه هایی از این صرافی ها عبارتند از Binance، Coinbase، Kraken، Crypto. com، Kucoin و غیره.

به غیر از معاملات در صرافی ها، معاملات خارج از بورس نیز وجود دارد. معاملات OTC ارزهای دیجیتال حول معاملات بزرگ خارج از بازار می چرخد که اغلب توسط خود صرافی ها تسهیل می شود. در واقع، اکثر صرافی های ارز دیجیتال یک میز OTC دارند تا به مشتریان بزرگی که خواهان معاملات خارج از بازار هستند خدمات دهند، مانند زمانی که شرکت هایی مانند MicroStrategy با استفاده از میزهای OTC که توسط شرکت هایی مانند Coinbase یا Kraken اداره می شوند، خریدهای چند میلیون دلاری انجام می دهند.

جنبه های دیگر معاملات OTC شامل پلتفرم های همتا به همتا مانند LocalBitcoins است که از سال 2013 به افراد کمک می کند BTC را هم به صورت حضوری و هم از طریق انتقال بانکی انجام دهند.

نمونه های بازار خارج از بورس

گروه بازارهای فرابورس (OTC: OTCM) نام شرکتی است که بزرگترین بازار الکترونیکی اوراق بهادار فرابورس را اداره می کند. این اوراق بهادار را بر اساس کیفیت و کمیت اطلاعاتی که شرکت ها گزارش می دهند طبقه بندی می کند. چنین تعیین هایی از شایستگی سرمایه گذاری یک شرکت خاص صحبت نمی کنند. آنها نشان می دهند که چقدر اطلاعات در دسترس است. دسته بندی های اصلی به شرح زیر است:

• بهترین بازار (OTCQX): این بازار OTC شامل شرکت های معتبر و معتبری است که دارای استانداردهای مالی بالا و سایر الزامات گزارشگری دقیق هستند. تنها 4 ٪ از کل سهام OTC ذکر شده در این مبادله معامله می شود و به طور کلی از شرکت های خارجی تشکیل می شود که در صرافی های اصلی در خارج از کشور قرار می گیرند ، و همچنین برخی از شرکت های آمریکایی که قصد دارند در نهایت در NYSE یا NASDAQ لیست کنند.
• بازار سرمایه گذاری (OTCQB): این برای شرکت های جوانی است که هنوز در حال توسعه و رشد هستند. شرایط لازم برای این بازار نسبت به بهترین بازار ملایم تر است. شرکت ها در اینجا باید مالی خود را گزارش دهند و به برخی نظارت ها تسلیم شوند.
• برگه های صورتی: شرکت های اینجا خطرناک ترین بازارهای OTC هستند. آنها کمترین میزان اطلاعات را ارائه می دهند و در برآورده کردن الزامات گزارشگری مندرج در کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) ناکام هستند. همچنین به عنوان بازار آزاد شناخته می شود ، این گروه دارای بیشتر سهام پنی ، شرکت های پوسته و شرکت هایی است که به نوعی پریشانی مالی دارند. این اوراق بهادار بیشتر مشمول کلاهبرداری و دستکاری هستند.
• Grey Market: اگرچه یک بازار سهام رسمی OTC نیست ، اما لازم به ذکر است. بازار خاکستری یک بازار غیررسمی است که در آن اوراق بهادار که با انتخاب یا تجارت زور ثبت نشده اند.

استراتژی معاملات بدون نسخه Backtest

پشت سر هم استراتژی با قوانین و تنظیمات معاملاتی به زودی ارائه می شود.