شاخص قهقرایی و پیشرونده چیست؟

آیا تأمین مالی مالیاتی مراقبت های بهداشتی بیشتر از سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی در کشورهای با درآمد کم و متوسط، قهقرایی است؟

آیا ممکن است تامین مالی مالیاتی سلامت در کشورهای با درآمد کم و متوسط نسبت به سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی قهقرایی تر باشد؟

آیا ممکن است که تأمین مالی سیستم های بهداشتی برای مالیات ها کم باشد، به علاوه اگر سیستم های تأمین مالی بیمه ای اجتماعی پرداخت می کنند؟

Aurelio Mejía Mejía*

* گروه اقتصاد سلامت، دانشکده علوم اقتصادی، دانشگاه آنتیوکیا. آدرس: Calle 67 No. 53 - 108, Block 13, Medellin, Colombia. ایمیل: aemejiamejia@gmail. com.

نویسنده از دو بازبین ناشناس که در مورد نسخه قبلی این مقاله نظر دادند تشکر می کند. مسئولیت تمامی اشتباهات و حذفیات به عهده نویسنده می باشد.

-معرفی.-یو. اندازه گیری پیشرفت تامین مالی سلامت.-II. شواهد تجربی چه چیزی را نشان می دهد؟-نتیجه گیری-منابع.

اولین نسخه دریافت شده در 16 سپتامبر 2012; نسخه نهایی در 22 مارس 2013 پذیرفته شد

یکی از وظایف اصلی سیستم های مراقبت های بهداشتی، جمع آوری درآمد کافی برای تامین هزینه های سلامت است. این درآمد را می توان از طریق منابع مختلف (مالیات، سهم بیمه اجتماعی، پرداخت از جیب مردم، کمک های مالی) به دست آورد که هر کدام از این منابع دارای پیامدهای متفاوتی از نظر عدالت است. پیامدهای برابری اشکال مختلف جمع آوری درآمد جزء مهمی از ارزیابی عملکرد سیستم های سلامت است. شواهد بین المللی نشان می دهد که به نظر می رسد سیستم های تأمین شده مالیاتی مکانیسم تأمین مالی مراقبت های بهداشتی پیشرفته تری نسبت به سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی در کشورهای با درآمد کم و متوسط است. با این حال، نتایج پیشرفت نسبت به انتخاب توانایی پرداخت حساس است و بنابراین، سیاست گذاران باید هنگام تفسیر نتایج مطالعات در مورد تأمین مالی مراقبت های بهداشتی از این واقعیت آگاه باشند.

کلیدواژه: تامین مالی سیستم های سلامت، پیشرفت، عدالت.

طبقه بندی JEL: I11، I14.

یکی از اصلی ترین کارکردهای سیستم های بهداشتی ، جمع آوری منابع کافی برای تأمین مالی هزینه های بهداشتی است. این منابع از منابع مختلف (مالیات ، کمکهای مالی ، کمک های تأمین اجتماعی ، هزینه جیب) حاصل می شود که ممکن است پیامدهای مختلفی از نظر حقوق صاحبان سهام داشته باشد ، یک مؤلفه اصلی در ارزیابی عملکرد سیستم های بهداشتی. شواهد بین المللی نشان می دهد که در کشورهای کم درآمد و متوسط سیستم هایی که درآمد خود را از طریق مالیات ها افزایش می دهند ، نسبت به سیستم های مبتنی بر بیمه پیشرفت بیشتری دارند. با این حال ، این نتیجه به اندازه گیری ظرفیت پرداخت انتخاب شده بستگی دارد و بنابراین ، افراد مسئول تصمیم گیری باید هنگام تفسیر نتایج مطالعات مربوط به پیشرفت در تأمین اعتبار سیستم های بهداشتی ، این واقعیت را در نظر بگیرند.

کلمات کلیدی: تأمین اعتبار سیستم های بهداشتی ، پیشرفت ، عدالت.

طبقه بندی ژل: I11 ، I14.

l'ane des mains foncions des systèmes de santé est celui de collecter des fonds suffisamment pour defense depenses de santé. CES FONDS ONT UNE DES DES منابع (مالیات ، مشارکت از Sécurité Sociale ، Poche Desenseses ، کمک های مالی) ، Lesquels Peunvent Avoir des پیامدهای در Termes d'Equité ، CE که تشکیل دهنده یک الماس Clé Dans l ارزیابی عملکرد از Systèmes de Santé است. L'Epérience Inteationale Montre که Les می پردازد à favaible revenu et les pays revenu moyens qui ont des systèmes de santé pari impôts ، sont plus progressistes par repport aux systèmes de santé incials par l'sesion assion. Toutefois ، Ce Résultat Dépenden از سرگرمی Mesure Choisie که من Paiement را آموزش دادم. برای این امر ، شما مسئولیت سیاسی Santé Dovent Avoir Très Ce Lors de Leur Interprétation des Résultats des études La Progsivité Dans Le Financiment Des Systèmes de Santé را بر عهده دارید.

Mots-Clés: Finance de des Systèmes de Santé ، Progressivité ، équité.

طبقه بندی JEL: I11 ، I14.

معرفی

یکی از اصلی ترین کارکردهای سیستم های مراقبت های بهداشتی ، جمع آوری درآمد کافی برای تأمین مالی هزینه های بهداشتی است. این درآمد را می توان از طریق منابع مختلف بدست آورد: مالیات عمومی (از جمله مالیات مستقیم و غیرمستقیم) ، کمک های بیمه اجتماعی ، پرداخت خارج از جیب و حتی کمک های مالی یا کمکهای مالی (Mossialos & Dixon ، 2002). با توجه به اینکه جوامع معمولاً ترجیح می دهند خدمات را مطابق با برخی از نیازها ارائه دهند ، و در عین حال استدلال می شود که توانایی پرداخت باید سهم افراد در تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی را تعیین کند ، پیامدهای عدالت در اشکال مختلف جمع آوری درآمد یک مؤلفه مهم استارزیابی عملکرد سیستم های بهداشتی. یکی از نگرانی های صریح این است که میزان تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی باعث افزایش ارزش سهام عمودی می شود ، و به ویژه اینکه چگونه "پرداخت برای افزایش مراقبت های بهداشتی یا به عنوان بخشی از درآمد شخص" افزایش می یابد "(Wagstaff & Van Doorslaer ، 2000 ، صص 1819). در صورت افزایش درآمد با افزایش درآمد ، اگر برعکس اتفاق بیفتد یا متناسب باشد ، تأمین مالی مراقبت های بهداشتی می تواند مترقی باشد.

آگاهی روزافزون از تأثیرات فقیرآمیز پرداخت های خارج از جیب در کشورهای کم درآمد و متوسط (LMIC) باعث ایجاد انگیزه در اصلاحاتی شده است که به نفع مکانیسم های پیش پرداخت برای تأمین مالی مراقبت های بهداشتی ، به ویژه مالیات عمومی و بیمه اجتماعی است (مکینتایر ، 2007 ؛واگستاف ، 2007). به دلیل ساختار مالیات ، ممکن است استدلال شود که بودجه مالیاتی مراقبت های بهداشتی احتمالاً نسبت به سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی در LMIC ها رگرسیون بیشتری خواهد داشت. با این حال ، شواهد باید قبل از اجرای هرگونه سیاستی با دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. از این رو هدف از این مقاله توصیف چگونگی ارزیابی این استدلال و بحث در مورد چگونگی استفاده از شواهد تجربی برای روشنایی این موضوع است.

I. اندازه گیری پیشرفت تأمین مالی مراقبت های بهداشتی

متداول ترین روش برای ارزیابی پیشرفت تأمین اعتبار سیستم های بهداشتی ، شاخص پیشرفت کاکوانی است که میزان خروج منبع مالی از تناسب را اندازه گیری می کند (Wagstaff & Van Doorslaer ، 2000 ؛ Kakwani ، 1977). حتی اگر این تنها شاخص در دسترس برای تجزیه و تحلیل پیشرفت تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی نیست ، این مقاله با توجه به کاربرد گسترده خود در مطالعات تجربی ، روی شاخص کاکوانی متمرکز خواهد شد. شاخص دیگر ، که توسط سازمان بهداشت جهانی پیشنهاد شده است ، شاخص انصاف سهم مالی است ، اما توانایی آن در تبعیض بین سیستم های رگرسیون و مترقی مورد اختلاف قرار گرفته است (Wagstaff ، 2002).

شاخص Kakwani را می توان با استفاده از اطلاعات موجود در شکل 1 محاسبه کرد. منحنی لورنز نشان دهنده نابرابری درآمدی است: این به جمعیت طبق سهم درآمد سفارش می دهد. اگر درآمد به طور مساوی توزیع شود ، منحنی لورنز خط برابری را با هم همپوشانی می کند. اما اگر درآمد به گونه ای توزیع شود که فقیرترین 20 ٪ از جمعیت دارای سهم درآمد کمتر از 20 ٪ و غیره باشند ، در زیر خط برابری قرار می گیرد ، مانند شکل 1. برای اندازه گیری نابرابری درآمد ، جینیضریب را می توان دو برابر مساحت بین خط برابری و منحنی لورنز محاسبه کرد. از طرف دیگر ، منحنی غلظت افراد را با توجه به درآمد در نظر می گیرد و آنها را در برابر نسبت تجمعی سهم در تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی ترسیم می کند. همچنین می توان شاخص غلظت را دو برابر مساحت بین خط برابری و منحنی غلظت محاسبه کرد.

شکل 1 موردی را نشان می دهد که در آن خانواده های فقیرتر به طور نامتناسب بیشتر از ثروتمندان برای تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی کمک می کنند. به عنوان مثال ، نقطه A را در نظر بگیرید ، که تقریباً با 50 ٪ جمعیت مطابقت دارد. در این حالت ، فقیرترین نیمی از جمعیت دریافت می کنند که فقط 20 ٪ از درآمد را می گویند ، اما آنها به 30 ٪ از کل بودجه مراقبت های بهداشتی کمک می کنند.

شاخص Kakwani (k) بر اساس تفاوت بین منحنی های لورنز و غلظت است و می تواند به شرح زیر محاسبه شود:

جایی که C با شاخص غلظت مشارکت در تأمین مالی مراقبت های بهداشتی و G به ضریب جینی برای درآمد (قبل از کمک) مطابقت دارد. شاخص Kakwani ب ا-2 و 1 محدود شده است. مقادیر منفی نشان می دهد که منحنی غلظت بالاتر از منحنی لورنز قرار دارد و بنابراین سیستم تأمین مالی می تواند به عنوان رگرسیون در نظر گرفته شود ، همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است. در یک سیستم متناسب ، هر دو منحنیهمپوشانی و شاخص برابر با صفر است. سرانجام ، مقادیر مثبت با سیستم های مترقی مطابقت دارد (منحنی غلظت در زیر منحنی لورنز قرار دارد). یکی از ویژگی های جذاب شاخص Kakwani این است که اگر درآمد از منابع مختلف جمع آوری شود ، پیشرفت کلی را می توان به عنوان میانگین وزنی شاخص Kakwani برای منابع مختلف ، با استفاده از نسبت هر منبع به کل درآمد به عنوان وزن محاسبه کرد (O'Doellو همکاران ، 2008a).

این مهم است که تأکید کنیم که این شاخص جایگزینی برای تجزیه و تحلیل گرافیکی نیست (O'Doell et al. ، 2008a). به عنوان مثال ، یک شاخص Kakwani از صفر ممکن است نتیجه سیستمی باشد که برای افراد کم درآمد مترقی پیشرونده باشد اما با افزایش درآمد (لورنز و منحنی های غلظت عبور می کند) یا از طرف دیگر. بدیهی است ، هر موقعیتی نیاز به پاسخ های مختلف سیاست دارد: در حالی که پرونده اول ممکن است قابل قبول تلقی شود (سیاست گذاران ممکن است مایل باشند سیستمی را بپذیرند که در آن فقیرترین گروه ها به طور متناسب کمتر و گروه های ثروتمند به طور متناسب بیشتر کمک کنند) ، وضعیت معکوس می تواند به عنوان اجتماعی مورد قضاوت قرار گیردغیرقابل قبولاگر شاخص Kakwani برابر با صفر باشد زیرا لورنز و منحنی غلظت صلیب ، سیاست بهداشتی که فقط به شماره شاخص متکی است می تواند تأثیر نابرابری درآمدی را تشدید کند.

با نتایج قبلی ، می توان پیشرفت پیشرفت سیستم های بهداشتی با بودجه مالیاتی را ارزیابی کرد: آنها با توجه به پیشرفت مالیات عمومی ، کم و بیش مترقی خواهند بود ، که به نوبه خود به بار مالیات های غیرمستقیم و مستقیم بستگی دارد. مالیات مستقیم ، مانند درآمد ، وسیله نقلیه یا مالیات سود ، به طور کلی مترقی تر است (Savedoff ، 2004) ، در حالی که مالیات های غیرمستقیم ، مانند مالیات بر ارزش افزوده ، تمایل به رگرسیون تر دارند زیرا به کالاهای مصرفی تعلق می گیرد و خانواده های کم درآمد تمایل به هزینه دارندمتناسب بیشتر درآمد آنها در این مالیات ها است. از طرف دیگر ، پیشرفت سیستم های مبتنی بر بیمه درمانی اجتماعی بستگی به نحوه جمع آوری درآمد و پوشش بیمه دارد و در اصل هیچ دلیل نظری وجود ندارد که باور داشته باشیم که سیستم های تأمین شده با مالیات احتمالاً نسبت به سیستم های مبتنی بر سیستم های مبتنی بر سیستم رگرسیون بیشتری دارندبیمه اجتماعی در LMIC. در واقع ، با توجه به اینکه سهم بیمه اجتماعی به طور کلی درصدی از حقوق رسمی کارگر است (Savedoff ، 2004) و سقف های کمک های مالی وجود دارد (Wagstaff ، 2007) ، بیمه اجتماعی به طور بالقوه نسبت به یک سیستم با بودجه مالیاتی قابل رکود است.

ii. شواهد تجربی چه چیزی را نشان می دهد؟

در کشورهای با درآمد بالا ، واگستاف و همکاران.(1999) نشان می دهد كه مالیات مستقیم در سیزده كشور OECD مترقی است ، مالیات های غیرمستقیم در همه آنها رگرسیون است و بیمه اجتماعی در همه آنها مترقی است اما دو كشور كه افراد با درآمد بالا می توانند از سیستم خودداری كنند (آلمان و هلند). اودونل و همکاران.(2008b) همچنین دریافت که در ژاپن ، کره جنوبی و تایوان ، کشورهایی که دارای سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی هستند ، تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی کمی رگرسیون است.

با توجه به LMICS ، O'Doell و همکاران.(2008b) شاخص های Kakwani را برای پرداخت مستقیم مالیاتی در کشورهایی مانند بنگلادش ، فیلیپین ، سریلانکا و تایلند نزدیک به یک نفر یافت ، به این معنی که این مالیات ها عمدتاً توسط افراد ثروتمند پرداخت می شوند. به همین ترتیب ، شاخص برای مالیات های غیرمستقیم نیز مثبت است ، به این معنی که آنها همچنین یک روش مترقی برای تأمین مالی مراقبت های بهداشتی هستند. این نتیجه نتیجه این واقعیت است که در این کشورها مالیات به طور معمول در کالاهای لوکس اعمال می شود و کالاهای اساسی مصرف معاف هستند. سرانجام ، این مطالعه همچنین یک شاخص مثبت برای پرداخت بیمه های اجتماعی یافت. با این حال ، دلیل این یافته این است که پوشش به طور کلی به گروه های کاری رسمی محدود می شود ، و چنین وضعیتی به دور از نتیجه عادلانه نیست (Raan-Eliya & Somanathan ، 2006).

در فلسطین ، بیمه درمانی دولت کمی مترقی به نظر می رسد. اما این اثر با پرداخت خارج از جیب (تقریباً 40 ٪ از کل هزینه های بهداشتی) جبران می شود ، و در نتیجه شاخص کلی کاکوان ی-0. 0677 برای کرانه باختری و-0. 0473 برای نوار غزه در سال 2004 (ابو زاینه و همکاران. ، 2008). بنابراین ، پیشرفت در بیمه با توجه به تسلط آنها در ترکیب تأمین مالی فلسطین ، نمی تواند تأثیر منفی پرداخت های خارج از جیب را جبران کند. در آفریقا ، سیس و همکاران.(2007) پیشرفت در امور مالی مراقبت های بهداشتی در چهار شهر پایتخت آفریقای غربی: Abidjan (ساحل عاج) ، باماکو (مالی) ، Conakry (گینه) و داکار (سنگال). با توجه به عدم وجود بیمه درمانی دولتی یا خصوصی ، پرداخت های خارج از جیب بخش قابل توجهی از کل درآمد را تشکیل می دهد و در نتیجه ، تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی در هر چهار شهر رگرسیون است: شاخص Kakwani ا ز-0. 08 در Dakar تا Dakar تا-0. 52 در Conakry.

حاجیزاد و کانلی (2009) تأمین مالی مراقبت های بهداشتی در ایران را تجزیه و تحلیل می کنند ، جایی که هزینه های دولت 50 ٪ از تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی (30 ٪ منابع مطابق با مالیات و 70 ٪ برای فروش منابع طبیعی) و هزینه های خصوصی برای 50 ٪ باقیمانده (عمدتابیمه خصوصی و پرداخت های مشترک). شاخص Kakwani برای کل هزینه های بهداشتی خصوصی بین سالهای 1995 تا 2005 همیشه در صورت استفاده از هزینه های خانگی به عنوان توانایی پرداخت متغیر ، در حدود 0. 1 مثبت و نسبتاً پایدار است. با این حال ، اگر از درآمد خانوار به جای هزینه ها استفاده شود ، نتایج به سمت یک سیستم خفیف رگرسیون نشان می دهد: شاخص Kakwani بی ن-0. 01 و-0. 17 است ، به جز در سال 2004/2005 وقتی شاخص مثبت است (0. 00599). پیروی از نویسندگان ، که اقدامات هزینه را ترجیح می دهند زیرا اینها واریانس کمتری را در طول زمان نشان می دهند و احتمالاً کمتر از درآمد دست کم گرفته می شوند (O'Doell et al. ، 2008a) ، پرداخت های مصرف کننده در هر دو مناطق شهری و روستایی ایران مترقی است ، در حالی که اجتماعی است. پرداخت های بیمه به طور کلی در مناطق روستایی مترقی است اما در مناطق شهری رگرسیون است.

سرانجام ، در کلمبیا ، بیمه درمانی اجتماعی در سال 1993 برای ارائه پوشش جهانی به جمعیت و کاهش پرداخت های خارج از جیب معرفی شد ، که به طور گسترده به عنوان یکی از مکانیزم های تأمین مالی در نظر گرفته می شوند (مکینتایر ، 2007). برای تجزیه و تحلیل تأثیر اصلاحات ، Castaño و همکاران.(2002) شاخص Kakwani را برای پرداخت خارج از جیب قبل از اصلاحات و یک و چهار سال پس از اجرای آن محاسبه کرد. با وجود برخی کاستی های روش شناختی ، آنها هنگام استفاده از مخارج به عنوان شاخص توانایی پرداخت ، حرکتی به سمت پیشرفت پیدا کردند. با این حال ، به طور مشابه با یافته های ایرانی ، نتایج نشان می دهد اگر درآمد به عنوان توانایی پرداخت شاخص استفاده شود ، یک سیستم رگرسیون را نشان می دهد. از طرف دیگر ، در برزیل ، مطالعه ای توسط اوگا و سانتوس (2007) نشان داد كه سیستم تأمین مالی (كه در آن 44 ٪ از کل هزینه ها با تأمین مالیات تأمین می شود) اندكی رگرسیون است: در حالی كه مالیات مستقیم مترقی بود (اساساً مالیات بر درآمد و وسیله نقلیه) ،این اثر با اثر رگرسیون مالیات های غیرمستقیم و پرداخت های خارج از جیب جبران شد. نویسندگان از شاخص Kakwani استفاده نمی کنند ، بلکه در عوض آنها سهم هر Decile را در تأمین اعتبار بهداشت با منبع بودجه محاسبه می کنند.

نتیجه گیری

همانطور که شواهد نشان می دهد ، کمک های بیمه اجتماعی و مالیات دو روش مختلف برای تأمین مالی سیستم های بهداشتی است که پیامدهای مختلفی در مورد پیشرفت سیستم در LMIC ها دارد. شاخص پیشرفت و منحنی های غلظت Kakwani می تواند به سیاست گذاران کمک کند تا با افزایش درآمد ، میزان کاهش یا افزایش مشارکت ها را تجزیه و تحلیل کنند و بنابراین آنها ابزارهای ارزشمندی در طراحی و ارزیابی اصلاحات بهداشتی در LMIC هستند.

در مورد سیستم های تأمین شده مالیاتی ، شواهد نشان می دهد که مالیات مستقیم و حتی غیرمستقیم می تواند منابع مترقی تأمین اعتبار در LMIC باشد ، مشروط بر اینکه مالیات های غیرمستقیم فقط در مورد کالاهای لوکس اعمال شود و کالاهای اساسی مصرف معاف هستند. برای سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی ، شواهد کمتر قطعی است. حتی وقتی شاخص Kakwani در برخی از LMIC مثبت باشد ، این لزوماً به این معنی نیست که پرداخت های بیمه اجتماعی منبع مترقی تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی است. در مقابل ، این ممکن است یک مشکل دسترسی را منعکس کند: گروه های ثروتمندتر به نسبت خانواده های فقیرتر متناسب پرداخت می کنند اما از کیفیت بالاتر و دسترسی به مراقبت های بهداشتی برخوردار هستند.

یافته های موجود در LMIC های مختلف نشان می دهد که به نظر می رسد سیستم های تأمین مالی مالیاتی یک مکانیسم تأمین مالی مراقبت های بهداشتی پیشرفته تر هستند و این ادعا که احتمالاً آنها نسبت به سیستم های مبتنی بر بیمه اجتماعی قابل رکود هستند ، توجیه نمی شود. با این حال ، همانطور که نتایج مربوط به کلمبیا و ایران نشان می دهد ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که نتایج پیشرفت در انتخاب توانایی پرداخت اندازه گیری حساس است و بنابراین ، سازندگان باید هنگام تفسیر نتایج مطالعات مربوط به سلامت از این واقعیت آگاه باشندتأمین مالی مراقبت

در این مقاله مقدمه ای مختصر در مورد اندازه گیری پیامدهای عدالت در اشکال مختلف بودجه مراقبت های بهداشتی و بررسی برخی از یافته های تجربی ارائه شده است. مطالعات آینده می تواند یک ارزیابی جامع تر تجربی را انجام دهد که ممکن است یافته های قطعی تر و یک راهنمای قوی تر برای سیاست گذاران که در حال بررسی بودجه جایگزین برای سیستم های مراقبت های بهداشتی هستند.

ابو زین ، محمد ؛ماتاریا ، عاد ؛لوچینی ، استفان و مواتی ، ژان پاول (2008)."" سهام عدالت در تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی در فلسطین: ارزش افزوده رویکرد تفکیک "، علوم اجتماعی و پزشکی ، جلد. 66 ، شماره 11 ، صص 2308-2320.[پیوندها]

Castaño ، Ramón ؛Arevelaez ، José ؛Giedion ، úrsula & Morales ، Luis (2002)."" تأمین مالی عادلانه ، پرداخت خارج از جیب و نقش اصلاح مراقبت های بهداشتی در کلمبیا "، سیاست و برنامه ریزی بهداشت ، جلد. 17 ، عرضه1 ، صص 5-11.[پیوندها]

Cissé ، Boubou ؛لوچینی ، استفان و مواتی ، ژان پاول (2007)."" پیشرفت و ارزش افقی در تأمین مالی مراقبت های بهداشتی و تحویل: در مورد آفریقا چیست؟ "" سیاست بهداشت ، جلد. 80 ، شماره 1 ، صص 51-68.[پیوندها]

حاجیزاد ، محمد و کانلی ، لوک (2009)."" عدالت تأمین مالی مراقبت های بهداشتی در ایران ". مقاله کار Acerh ، شماره 5 ، موجود در http://mpra. ub. uni-muenchen. de/14672/1/acerh_wp5_unsecured. pdf (31 مارس 2009).[پیوندها]

Kakwani ، Nanak C. (1977)."" اندازه گیری پیشرفت: یک مقایسه بین المللی "، مجله اقتصادی ، جلد. 87 ، شماره 345 ، صص 71-80.[پیوندها]

مکینتایر ، دایان (2007). یادگیری از تجربه: تأمین اعتبار مراقبت های بهداشتی در کشورهای کم درآمد و متوسط ، ژنو ، انجمن جهانی تحقیقات بهداشت.[پیوندها]

Mossialos ، Elias & Dixon ، Aa (2002)."" بودجه مراقبت های بهداشتی: مقدمه ". در: Mossialos ، Elias ؛دیکسون ، آنا ؛Figueras ، Josep & Kutzin ، Joe (eds.). بودجه مراقبت های بهداشتی. گزینه های اروپا (صص 1-30). باکینگهام ، انتشارات دانشگاه آزاد.[پیوندها]

اودونل ، اوون ؛ون دورسلار ، ادی ؛Wagstaff ، Adam & Lindelow ، Magnus (2008a). تجزیه و تحلیل حقوق بهداشتی و درمانی با استفاده از داده های بررسی خانوار ، واشنگتن ، بانک جهانی.[پیوندها]

اودونل ، اوون ؛ون دورسلار ، ادی ؛Raan-Eliya ، Ravi ؛Somanathan ، Apaaa ؛Adhikari ، Shiva Raj ؛Akkazieva ، Baktygul. یوکسین ، زائو (2008b)."" چه کسی برای مراقبت های بهداشتی در آسیا پرداخت می کند؟ "مجله اقتصاد بهداشت ، جلد. 27 ، شماره 2 ، صص 460-475.[پیوندها]

Raan-Eliya ، Ravindra & Somanathan ، Apaaa (2006)."" سهام در سیستم های بهداشت و درمان و بهداشت در آسیا ". در: جونز ، اندرو (ویرایش). همراه الگار با اقتصاد بهداشت (صص 205-218). چلتنهام ، انگلستان و نورتهمپتون ، ایالات متحده ، ادوارد الگار.[پیوندها]

Savedoff ، ویلیام (2004)."" تأمین مالی مبتنی بر مالیات برای سیستم های بهداشتی: گزینه ها و تجربیات ". سازمان بهداشت جهانی ، موجود در: http://www. who. int/health_financing/document/dp_e_04_4- taxed_basencancing. pdf (31 مارس 2009).[پیوندها]

اوگا ، م. ، و سانتوس ، I. (2007)."" تجزیه و تحلیل حقوق صاحبان سهام در تأمین اعتبار سیستم بهداشت برزیل ". امور بهداشتی (Millwood) ، جلد. 26 ، شماره 4 ، صص 1017-1028.[پیوندها]

واگستاف ، آدم (2002)."" بازتاب در مورد و گزینه های دیگر برای انصاف شاخص مشارکت مالی چه کسی "، اقتصاد بهداشت ، جلد. 11 ، شماره 2 ، صص 103-15.[پیوندها]

Wagstaff Adam ، Van Doorslaer ، Eddy ، Van der Burg H ، et al.(1999). عدالت در امور مالی مراقبت های بهداشتی: برخی از مقایسه های بین المللی دیگر. مجله اقتصاد بهداشت ، جلد. 18 ، شماره 3 ، صص 263-90.[پیوندها]

واگستاف ، آدم و وان دورسلار ، ادی (2000)."" سهام در امور مالی و تحویل مراقبت های بهداشتی "". در: Culyer ، Anthony and Newhouse ، Joseph (Eds.). کتابچه راهنمای اقتصاد بهداشت ، (جلد 2) (صص 1803-1862). آمستردام ، Elsevier Science B. V. [پیوندها]

Universidad de Antioquia ، Calle 67 Nº 53-108 - Bloque 13 ، Oficina 416 Aparado Aéreo 1226.