سود و زیان در معاملات

این شامل توجه به:

• چارچوب مفهومی برای گزارشگری مالی
• درآمد و هزینه های موجود در OCI و طبقه بندی مجدد
• استدلال برای و علیه طبقه بندی مجدد
• عدم تطابق حسابداری
• نظرات کاربران

چارچوب مفهومی برای گزارشگری مالی

چارچوب مفهومی هیئت مدیره بین المللی استاندارد حسابداری (IASB ®) برای گزارشگری مالی (چارچوب مفهومی) شامل دستورالعمل هایی در مورد نحوه ارائه عملکرد مالی ، از جمله نقش سایر درآمد جامع (OCI) و اینکه آیا درآمد و هزینه های موجود در OCI در یک دوره باید باشددر یک دوره آینده در بیانیه سود یا ضرر مجدد طبقه بندی شد. طبقه بندی مجدد نیز بعضاً به عنوان "بازیافت" گفته می شود. بیانیه سود یا ضرر و OCI منبع اصلی اطلاعات در مورد عملکرد مالی یک نهاد برای دوره گزارش است. بسیاری از کاربران صورتهای مالی سود را برای سال (سود خالص) در تجزیه و تحلیل خود یا به عنوان نقطه شروع برای آن تجزیه و تحلیل یا به عنوان شاخص اصلی عملکرد مالی نهاد برای دوره ، درج می کنند. با این حال ، برای درک عملکرد مالی یک نهاد برای دوره ، تجزیه و تحلیل کلیه درآمد و هزینه ها از جمله درآمد و هزینه های OCI لازم است.

بیانیه سود یا ضرر و OCI به گونه ای طراحی شده است که برای طیف گسترده ای از کاربران مفید باشد. به طور خاص ، کاربران غالباً سعی در ارزیابی جریان نقدی خالص آینده یک نهاد از این بیانیه دارند که باید قابل درک و قابل مقایسه باشد. یک نهاد می تواند یک بیانیه واحد سود یا زیان را ارائه دهد و OCI یا ممکن است بیانیه سود یا ضرر و بیانیه OCI را به طور جداگانه ارائه دهد. OCI باید به طور جداگانه مواردی را نشان دهد که ممکن است برای سود یا ضرر مجدد طبقه بندی شوند و مواردی که ممکن است دوباره طبقه بندی نشوند. اثرات مالیاتی مربوط باید به این بخش ها اختصاص یابد.

بیشتر موارد درآمد و هزینه در بیانیه سود یا ضرر گنجانده شده است. با این حال ، در شرایط خاص ، یک استاندارد گزارشگری مالی بین المللی (IFRS ® استاندارد) ممکن است نیاز داشته باشد که درآمد یا هزینه های ناشی از تغییر در ارزش فعلی دارایی یا بدهی در هنگام انجام این کار در OCI گنجانده شودسود یا ضرر و زیان ارائه اطلاعات مناسب تر یا نمایندگی وفادارتر از عملکرد مالی نهاد.

درآمد و هزینه هایی که با استفاده از هزینه تاریخی اندازه گیری می شوند ، در بیانیه سود یا ضرر گنجانده شده است. علاوه بر این ، درآمد و هزینه های مربوط به تغییر در ارزش فعلی دارایی یا بدهی نیز ممکن است در صورتی که یک استاندارد IFRS اجازه یا نیاز به آن داشته باشد ، در سود یا ضرر گنجانده شود. به عنوان مثال ، یک سرمایه گذاری در ابزارهای بدهی نهاد دیگر است که در آن نهاد سرمایه گذاری هدف از جمع آوری جریان نقدی قراردادی و فروش برخی از سرمایه گذاری ها در بدهی را دارد. از آنجا که شرایط قراردادی ابزارهای بدهی باعث می شود تاریخ های مشخصی به جریان نقدی که صرفاً پرداخت اصلی و بهره هستند ، منجر شود و مدل کسب و کار شامل عنصر فروش سرمایه گذاری در بدهی است ، این سرمایه گذاری با ارزش منصفانه از طریق سایر جامع اندازه گیری می شود. درآمد مطابق با ابزار مالی IFRS 9. با چنین سرمایه گذاری ، درآمد بهره که از نگه داشتن ابزارهای بدهی جمع آوری می شود ، از سایر تغییرات در ارزش سرمایه گذاری قابل تفکیک است. در این حالت ، درآمد بهره در بیانیه سود یا ضرر گنجانده شده است حتی اگر سود و زیان مربوط به تغییرات در ارزش منصفانه در OCI ارائه شود.

درآمد و هزینه های موجود در OCI و طبقه بندی مجدد

به طور کلی ، درآمد و هزینه های موجود در OCI در یک دوره در بیانیه سود یا ضرر در یک دوره آینده طبقه بندی می شود. این اصل باید منجر به بیانیه سود یا ضرر و زیان شود که اطلاعات مرتبط تر یا نمایندگی وفادارتر از عملکرد مالی نهاد را ارائه می دهد. اگر در تولید یک استاندارد IFRS ، IASB احساس کند که هیچ مبنای مشخصی برای طبقه بندی مجدد وجود ندارد ، درآمد و هزینه های موجود در OCI دوباره طبقه بندی نمی شود. فقط IASB می تواند تصمیم به گزارش یک کالای درآمد یا هزینه در OCI با صریح این موارد در یک استاندارد IFRS بگیرد.

یک نهاد به طور معمول در نتیجه عملیات خود ، از جمله هزینه های مالیاتی ، حقوق و برخی مقررات ، هزینه های مختلفی را متحمل می شود. اگر این هزینه های مربوط به عملیات نهاد در سود یا زیان گزارش نشود ، بیانیه سود یا ضرر به طور کلی بازتاب جریان نقدی را که یک نهاد تولید می کند ، بسیار مثبت می کند. نمایندگی وفادار از عملکرد مالی نهاد به طور معمول نیاز به گزارش این هزینه ها در سود یا ضرر دارد.

موارد خاصی وجود دارد که مطابق با استانداردهای IFRS به سود یا ضرر طبقه بندی نمی شوند. این موارد شامل تجدید ارزیابی املاک ، کارخانه و تجهیزات (استاندارد حساب بین المللی (IAS) 16) ، ارزیابی مجدد دارایی های نامشهود (IAS 38) و بازپرداخت برنامه های مزایای تعریف شده (IAS 19) است. IFRS 9 نمونه هایی از مواردی را ارائه می دهد که مجدداً طبقه بندی نشده اند و برخی از مواردی که مجدداً طبقه بندی می شوند. به عنوان مثال ، سود و زیان حاصل از سرمایه گذاری در ابزارهای سهام عدالت تعیین شده با ارزش منصفانه از طریق سایر درآمد جامع و تغییر در ارزش منصفانه که به تغییرات در ریسک اعتباری مسئولیت برای بدهی های خاص تعیین شده به عنوان با ارزش منصفانه از طریق سود یا ضرر تعیین شده است ، طبقه بندی نمی شوند. با این حال ، بخش مؤثر از دستاوردها یا ضرر در پرچین های سرمایه گذاری خالص در عملیات خارجی در هر IFRS 9 طبقه بندی می شود ، همانطور که بخش مؤثر سود و ضرر در ابزارهای محافظت در یک پرچین پول نقد است. موارد دیگری که ممکن است برای سود یا ضرر مجدد طبقه بندی شوند شامل سود و زیان در دفع های ناشی از ترجمه صورتهای مالی یک عملیات خارجی مطابق با IAS 21 است.

استدلال برای و علیه طبقه بندی مجدد

استدلال هایی برای طبقه بندی مجدد و در برابر آن وجود دارد. اگر طبقه بندی مجدد متوقف شود ، دیگر نیازی به تعریف سود یا زیان یا هرگونه سود کل یا زیرنویس دیگر در سود یا زیان نخواهد بود و هر تصمیم گیری در مورد ارائه می تواند مطابق با استانداردهای خاص IFRS باشد. استدلال می شود که طبقه بندی مجدد از یکپارچگی بیانیه سود یا ضرر محافظت می کند و اطلاعات مربوطه را در مورد معامله ای که در دوره رخ داده است ، در اختیار کاربران قرار می دهد. علاوه بر این ، می تواند مقایسه ای را بهبود بخشد که در آن استانداردهای IFRS اجازه می دهد موارد مشابه در سود یا ضرر یا OCI شناخته شود.

استدلال در برابر طبقه بندی مجدد شامل این است که مبالغ طبقه بندی شده به پیچیدگی گزارشگری مالی می افزاید ، ممکن است منجر به مدیریت درآمد شود ، و تعدیل مجدد طبقه بندی ممکن است تعاریف درآمد یا هزینه در دوره را برآورده نکند زیرا ممکن است تغییر در دارایی یا بدهی رخ داده باشدیک دوره قبلی

منطق اصلی OCI این بود که کالاهای مربوط به درآمد را که دارای قابلیت اطمینان کم از آلودگی شماره درآمد هستند ، نگه داشته است. بازارها به سود یا ضرر متکی هستند و از آن استفاده می شود. رقم OCI بسیار مهم است زیرا می تواند تکنیک های ارزشیابی متداول مورد استفاده سرمایه گذاران ، مانند نسبت قیمت/درآمد را تحریف کند. بنابراین ، سود یا ضرر باید شامل کلیه اطلاعات مربوط به سرمایه گذاران باشد. سوء استفاده از OCI اعتبار درآمد خالص را تضعیف می کند.

عدم تطابق حسابداری

عدم تطابق حسابداری زمانی اتفاق می افتد که دارایی ها و بدهی هایی که از نظر اقتصادی مرتبط هستند ، برای اهداف گزارشگری مالی متناقض رفتار می شوند. به عنوان مثال ، این ممکن است زمانی رخ دهد که یک سرمایه گذاری در ابزارهای بدهی نهاد دیگر در یک مدل تجاری برگزار شود که هدف آن با جمع آوری جریان نقدی قراردادی و فروش برخی از ابزارهای بدهی ، با تغییر در ارزش منصفانه که مستقیماً در OCI شناخته می شود ، در حالی که یک هدف منصفانه به دست می آید ، در یک الگوی تجاری برگزار می شود. مسئولیت مرتبط با هزینه استهلاک با تغییر در ارزش منصفانه که تشخیص داده نمی شود اندازه گیری می شود. در چنین شرایطی ، یک نهاد ممکن است نتیجه بگیرد که اگر هم دارایی و هم بدهی با ارزش منصفانه از طریق سود یا ضرر اندازه گیری شود ، صورتهای مالی آن اطلاعات مرتبط تری را ارائه می دهد.

اندازه گیری مجدد ناسازگار در جایی بوجود می آید که یک مورد از درآمد یا هزینه نشان دهنده یک پدیده اقتصادی باشد ، آنقدر ناقص است که ارائه آن در سود یا ضرر اطلاعاتی را ارائه می دهد که اهمیت کمی در ارزیابی عملکرد مالی نهاد دارد. نمونه ای از این موارد زمانی است که از یک مشتق برای محافظت از معامله پیش بینی به عنوان بخشی از پرچین پول نقد استفاده می شود. تغییرات در ارزش منصفانه مشتق ممکن است قبل از به رسمیت شناخته شده درآمد یا هزینه ناشی از معامله پیش بینی شود. قبل از نتایج مشتق و مورد محافظت شده با هم ، هرگونه دستاورد یا ضرر ناشی از اندازه گیری مجدد مشتق ، تا حدی که پرچین مؤثر باشد و واجد شرایط حسابداری پرچین به عنوان پرچین پول نقد باشد ، باید گزارش شود. OCIپس از آن ، هنگامی که معامله پیش بینی بر سود یا ضرر تأثیر می گذارد ، این سود یا ضرر در سود یا ضرر طبقه بندی می شود. این به کاربران امکان می دهد نتایج رابطه Hedging را ببینند.

نظرات کاربران

برخی از کاربران فکر می کنند که OCI گیج کننده است و آن را به عنوان یک سیاه چاله یا "زمین زباله" برای هر چیزی که یک مسئله حسابداری باشد ، می بینند. عدم وضوح در بین کاربران در مورد نقش سود یا ضرر و OCI وجود دارد ، و هنگامی که موارد OCI باید یا نباید به سود یا ضرر طبقه بندی شود. یک سوء تفاهم متداول این است که این تمایز مبتنی بر تحقق یافته در مقابل دستاوردهای غیر واقعی است. این عدم وجود مبنای مداوم برای تعیین نحوه ارائه موارد ، منجر به استفاده متناقض از OCI در استانداردهای IFRS شده است. برخورد با OCI در یک سطح مفهومی ممکن است دشوار باشد زیرا خود IASB پیدا کردن یک مبنای مفهومی سالم را دشوار می کند.

بسیاری از کاربران به دلیل عدم درک OCI ، موارد OCI را به تفصیل تجزیه و تحلیل نمی کنند یا به دلیل اینکه آنها را به عنوان جریان نقدی در نظر نمی گیرند که از آنها می توانند روندهای بلند مدت را پیش بینی کنند. در نتیجه ، می توان استدلال کرد که بهبود ارائه OCI اطلاعات مربوطه دیگری را برای تجزیه و تحلیل آنها ارائه نمی دهد.

عدم توافق کلی در مورد اینکه کدام موارد باید در سود یا ضرر و در OCI ارائه شود وجود دارد. این امر به ویژه در مورد اصول موجود در طبقه بندی مجدد که شامل منطق زمان و کدام موارد OCI است که مجدداً طبقه بندی می شوند ، صادق است. کاربران از عدم سازگاری و مبنای مفهومی برای استفاده از OCI در استانداردهای IFRS اشتباه گرفته می شوند. در نتیجه ، برخی از کاربران ممکن است احساس کنند که OCI برای گزارش موارد بحث برانگیز استفاده می شود. کاربران ممکن است توجه کمتری به OCI داشته باشند زیرا برخی از آماده کننده ها به آن نسبت به سود یا زیان ، برجستگی کمتری می دهند زیرا برخی از نهادها افشای کمتری و توضیحات توضیحی در مورد موارد OCI نسبت به موارد سود یا ضرر ارائه می دهند. این منجر به ارائه ضعیف و افشای کافی برای موارد OCI می شود.

تصور می شود بسیاری از کاربران OCI را نادیده می گیرند زیرا تغییرات گزارش شده به طور کلی ناشی از جریان نقدی عملیاتی نیست که از سایر بخش های صورتهای مالی قابل ارزیابی است. به همین ترتیب ، کاربران ممکن است موارد OCI را به دلیل عدم درک OCI به تفصیل تجزیه و تحلیل نکنند یا به دلیل اینکه آنها را به عنوان جریان نقدی در نظر نمی گیرند که از آنها می توانند روندهای بلند مدت را استنباط کنند.

نوشته شده توسط یکی از اعضای تیم گزارش دهی استراتژیک تجارت