چگونه جامعه بین المللی می تواند با لیست سیاه IRGC به انقلاب ایران کمک کند

با وجود سرکوب شدید ، بی سابقه ترین موج مخالفت همچنان در سراسر ایران گسترش می یابد. با مرگ رژیم در افق ، برخی از "انتقال قدرت" احتمالی صحبت می کنند. آنها معتقدند که نگهبانان انقلابی (IRGC) ، نیروی اصلی سرکوب اعتراضات ، می توانند به تحقق این هدف کمک کنند.

اما تاریخ رژیم ثابت می کند که این عقیده که IRGC می تواند نقش مثبتی در آینده ایران داشته باشد یک اسطوره است. هرگونه نقشه راه برای ایجاد دموکراسی در ایران در نهایت نیاز به انحلال کامل IRGC خواهد داشت. این امر ضروری است که برای جامعه بین المللی ، قلب رژیم را هدف قرار داده و با لیست سیاه IRGC و همه شرکت های وابسته به آن ، به انقلاب مردم ایران کمک کند.

IRGC چیست؟

اندکی پس از انقلاب ضد مونشی در سال 1979 تأسیس شد ، وظیفه سپاه نگهبانان انقلابی اسلامی (IRGC) "حفظ انقلاب و ارزشهای آن" یا صرفاً دینداری حاکم است. بنیانگذار رژیم ، روه الله خمینی ، یک بار گفت: "اگر IRGC از بین برود ، کل کشور از بین می رود."

IRGC به طور جدی درگیر ظلم و ستم داخلی و صادرات تروریسم در خارج از کشور بوده است. این سازمان کار خود را در جنگ ایران و عراق آغاز کرد. IRGC ضمن کنترل کلیه پرسنل و تدارکات نظامی ، به طور موثری به طولانی شدن جنگ ضد فنی ، از جمله استفاده از دانش آموزان مدرسه به عنوان علوفه توپ یا "سربازان یکبار مصرف" برای جارو کردن میدان های مین کمک کرد.

به طور همزمان ، IRGC شروع به سرکوب مخالفان ، عمدتاً اعضای و حامیان گروه اصلی مخالفان ایران ، سازمان موژدین مردم ایران (PMOI/MEK) کرد. با دیدن مخالفان و جامعه پر جنب و جوش ایران به عنوان تهدیدات اصلی برای قدرت رژیم ، وظیفه اصلی IRGC ، خنثی کردن مخالفت است. قتل اخیر بیش از 750 معترض و قتل بیش از 1500 ایرانی در طول قیام نوامبر 2019 برخی از جدیدترین قساوت های این نهاد جنایی است.

چرا وزیران اتحادیه اروپا باید رژیم ایران را تحت الشعاع قرار دهند

زنجیره فرماندهی IRGC با فرمانده کل در بالاترین سطح آغاز می شود ، و پس از آن معاون رئیس ستاد ، سپس روسای مشترک کارمندان یا معاون هماهنگ کننده ، که مستقیماً به عنوان فرمانده کل تسلیم می شوند. در پایین ترین سطح سلسله مراتب فرماندهان پنج نیرو قرار دارند که از نیروهای زمینی ، نیروی دریایی ، نیروهای هوایی ، شبه نظامیان بسیج و نیروی بدنام تشکیل شده اند.

وظیفه اصلی نیروی کاهس صادرات تروریسم به طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق آموزش و تأمین بودجه گروه های تروریستی مانند حزب الله و حماس است. با این حال ، نیروی QDS همچنین در طی بحران ها مانند قیام نوامبر 2019 درگیر خشونت خانگی است.

علاوه بر این نیروها ، IRGC به اصطلاح "سازمان اطلاعاتی" دارد که به دلیل وحشیگری خود در شکار مخالفان با استفاده از نیروی شبه نظامی Basij برای جمع آوری اطلاعات و انجام نظارت بدنام است.

فرمانده کل IRGC و سایر فرماندهان عالی توسط رهبر عالی رژیم ، علی خامنه ای منصوب می شوند. IRGC تحت نظارت مستقیم خمنی فعالیت می کند و "ارتش شخصی" وی محسوب می شود.

چگونه IRGC اقتصاد ایران را نابود کرد

در طول تاریخ خود ، رژیم آله ها ، قدرت IRGC را از ارتش به عرصه های سیاسی و اقتصادی گسترش داده است تا زنجیره ای فرماندهی و اعضا را برای حفظ دیکتاتوری روحانی به هر قیمتی و با هر آنچه که لازم است ، فراهم کند.

این رژیم از مانورهای قانونی مختلف و اقدامات سرکوبگرانه استفاده کرده است تا IRGC بتواند از بخش های وسیعی از اقتصاد عبور کند. از سال 2005 ، نخبگان حاکم اقلیت که شامل دفتر ارشد رهبر است و IRGC به تدریج مالکیت املاک را در حوزه های مختلف اقتصاد به دست گرفته و جمعیت را از حقوق اقتصادی محروم می کند.

به اصطلاح "خصوصی سازی" در سال 2005 آغاز شد که علی خامنه ای و IRGC مدیران وفادار را که با خامنه ای هماهنگ بودند منصوب کردند. این تغییر قدرت توسط یک دستورالعمل در ماه مه 2005 آغاز شد و 80 ٪ از شرکتهای اقتصادی ایران را به بخش های عمومی ، خصوصی و تعاونی غیر دولتی منتقل کرد. از سال 2005 تا 2008 ، نزدیک به 12 میلیارد دلار سهام منتقل شد که 12 برابر از سال 1991 به 2004 افزایش یافته است.

چگونه سپاه پاسداران انقلابی اسلامی اقتصاد IRGC Irran

دفتر ارشد رهبر ، بازارهای مالی را در دست گرفته و کنترل موسسات مالی ، مالی و اعتباری ، بیمه ، بورس سهام ، تجارت و املاک و مستغلات را کنترل می کند. این امر از طریق سیستم تعاونی (Ta'avoni) به ویژه در 14 بلوک اقتصادی حاصل شده است. در سال 2006 ، خامنه ای دستورالعمل سازماندهی اقتصاد ایران را در اطراف تعاونی ها و بنیادهای IRGC و Bassij ، به ویژه SETAD صادر کرد. در سال 2008 ، اصلاحات سیستم بانکی ، بانک های ایران را به مجرای برای گرفتن پول نقد توسط شرکتهای عالی رهبر تبدیل کرد. شرکت های وابسته به IRGC و دستیاران خامنه ای به وام های کم بهره دسترسی پیدا کردند و در نتیجه یک بحران مالی به وجود آمد.

سیاست قطع یارانه در سال 2010 باعث ایجاد مهمترین تحول اقتصادی از زمان اصلاحات ارضی 1962 شد. قیمت بنزین 21 برابر افزایش یافته است ، قیمت گاز طبیعی هفت برابر افزایش یافته و هزینه های تولید افزایش یافته است. حدود 60-70 ٪ از تأسیسات تولیدی خاموش شدند یا ظرفیت کاهش یافتند ، و شرکتهای تجاری Velayat-E Faqih بر بازار حاکم بودند. از بین بردن یارانه ها باعث تسریع در انحصار بازارهای مالی و فعالیت های اقتصادی ، نابودی بخش بزرگی از بخش تولید و افزایش نرخ تورم شد.

اگرچه یک نیروی مظلوم ، IRGC اقتصاد ایران را برای تأمین بودجه فعالیت های غیرقانونی خود انحصار داده است ، و به عنوان مهمترین مانع برای رونق اقتصادی ایران عمل می کند.

تحریم های بین المللی باعث ایجاد مشکلات اقتصادی ایران نشد و برداشتن آنها درمانی را ارائه نداد. رکود مزمن این کشور ناشی از نیروهای سیستمی و وارد شده مربوط به ریشه های اجتماعی و سیاسی رژیم استبداد در قدرت است. با وجود یک محیط داخلی خصمانه ، رژیم به طور مداوم به دنبال بقا است. مشروعیت آن به طور مداوم توسط جمعیتی که عمدتاً از نمایندگی سیاسی و مزایای اقتصادی محروم است ، به چالش کشیده می شود ، همانطور که در اعتراضات سراسر کشور در سال 2018 و 2019 مشهود است.

چگونه IRGC اکوسیستم ایران را ویران کرد

علاوه بر نقش خود در ویرانگر اقتصاد ایران ، IRGC مخرب ترین نیروی برای محیط ایران است.

خشک شدن دریاچه ارومیا ، یا باتلاق هاویز ، و بحران های بی شماری دیگر برای محیط زیست مانند طوفان های آب و گرد و غبار در ایران ، مردم ایران را به طور جدی تهدید می کند. در سالهای اخیر در بخش های مختلف ایران توسط مردم و کشاورزان که خواستار حق آبیاری آب یا هوای پاک هستند ، چندین اعتراض وجود داشته است.

بحران آب ایران ناشی از 43 سال سیاست های ضد انسانی توسط رژیم روحانی است. این مسئله توسط عوامل مختلفی از جمله عملکرد IRGC در آبهای سطحی ، وزارت انرژی در آب های زیرزمینی و سفره های آب و سدهای بی شماری بدون مطالعات علمی مناسب ایجاد می شود. فلات مرکزی میزبان صنایع پر آب و سوء مدیریت آب در کشاورزی است و کشت محصولات آبیاری با آب پر آب بیشتر مسئله را تشدید می کند. اکتشاف بیش از حد آبهای زیرزمینی به طور چشمگیری آینده کشور را تهدید می کند و باعث می شود ایران غیر قابل سکونت باشد. این کشور یکی از بزرگترین مصرف کنندگان در جهان از آب های زیرزمینی است که بیشتر جمعیت آن به دلیل نوشیدن و آبیاری به آن وابسته است.

تأثیرات این بحران شامل کاهش عملکرد چاه ، نفوذ آب شور به سفره ها ، فرونشست زمین ، افزایش هزینه های پمپاژ ، کاهش جریان آب زیرزمینی به تالابها و رودخانه ها و پیامدهای نگران کننده دیگر است. ادامه با رویکرد تجاری به طور معمول ایران را در معرض خطر غذا و آب و مسائل اجتماعی ، سیاسی و امنیتی قرار می دهد. این یک بحران است که ممکن است تهدیدی مهمتر از دشمنان کلاسیک آن باشد.

آیا IRGC می تواند بخشی از راه حل باشد؟

قیام اخیر ضعف رژیم را لخت کرد و نشان داد که تغییر رژیم در ایران اجتناب ناپذیر است. در حالی که اراذل و اوباش IRGC Khamenei در حال کشتار مردم ایران است ، برخی از افراد فعال و مشهور رسانه ای از IRGC به عنوان نیرویی برای تغییر صحبت می کنند.

بنابراین ، این به اصطلاح "چهره های مخالف" در واقع به نفع دینداری حاکم عمل می کنند.

در میان آنها فرزندان شاه ، رضا پهلوی ، که در حال بازاریابی بازگشت به سلطنت محروم است. او اظهارات متناقض در مورد IRGC بیان کرده است ، و از ستایش آنها تا درخواست معرفی خود به عنوان یک نهاد تروریستی متفاوت است. با این حال ، IRGC بر اقتصاد ایران حاکم است و نیروی اصلی ظلم و ستم است که همه چیز را کنترل می کند و مستقیماً توسط خامنه کنترل می شود.

IRGC هسته اصلی بقای دینداری حاکم است و وجود آن با ادامه رژیم روحانی گره خورده است. علیرغم برخی ادعاها ، اعضای آن در حالی که ساختار ، لباس و اسلحه خود را حفظ می کنند ، نمی توانند به سادگی "به مردم بپیوندند" و "وثیقه با سیستم". درک IRGC بر اقتصاد ایران ، به ویژه در صنایع کلیدی مانند نفت ، بانکداری و ساخت و ساز ، رژیم را قادر می سازد تا ضمن سرکوب مردم ، قدرت را حفظ کند و خود را غنی کند.

جامعه بین المللی می تواند با فشار بیشتر به IRGC ، ایرانیان را در تلاش خود برای آزادی کمک کند. کشورهای اروپایی باید به جای اینکه پاهای خود را با مذاکرات بیهوده با تهران بکشند و بسته های تشویقی را که IRGC برای ادامه وجود خود از آن استفاده می کند ، این سازمان تروریستی را در لیست قرار دهند.